|
Sınava hazırlanırken sadece bir öğrenci değildim, aynı zamanda bir öğretmendim. Arkadaşlarımla soruları ve konuları en temel noktalarından başlayarak tartıştık ve birçok soruyu daha başından hallettik. İvedilikli problemleri ise neredeyse tüm sınıfa yayılacak şekilde tartıştıktan sonra son çare olarak öğretmenlerimize başvurduk. Böylece bireysel olarak ilerlemekten kurtulup topluluk halinde seviyemizi yükselttik. Öğretmenlerimizi ciddi sorularla meşgul edip onların da kendilerini geliştirmelerine yardımcı olduk. Gitgide yükselen bu grafik sayesinde her geçen gün daha profesyonel olduk. Gereksiz bir takım kaprisler ve kıskançlıklar bize bunların hiçbirini getiremezdi. Kendini yüksek yerlere layık gören insanlar işe önce kendi etraflarından başlamalıdır. Kendimizden düşük seviyedeki insanlara bakarak yavaşlamak ne kadar yanlışsa, kendimizden yüksek seviyedeki insanlara bakarak karamsar olmak o kadar zararlıdır. Her koşul altında rakibimiz tek kişidir: Kendimiz. Kendine bir başkasını sınır çizenler bir noktaya kadar gelebilirler. Tek rakibimiz kendimiz olduğuna göre çalışmak için hazırlayacağımız plan da kendi vücut ve zihin kapasitemize göre olmalıdır. Bir başkasının programıyla kendinizinkini kıyaslamak son derece yanlıştır. Sınava iyi hazırlanan bir insanın sınavdan korkmasına gerek yoktur. Sınavda yapacağınız her panik size zarar getireceğine göre sakin kalıp yapabildiğimiz kadarını yapmak her zaman daha karlıdır. Arkadaşlarımızla oturup geçmişi anlatmak ancak ileride hepimiz iyi bir hayata kavuştuğumuzda güzel olacaktır. Çünkü iyi bir hayata kavuşamayanın anlatacak güzel anıları da olamaz. Bireysel olarak ilerlemek zorunda olduğumuz bu yol arkadaşlarınızı kendinizden uzaklaştırmaktan çok, bilgilerinizi onlarla paylaşarak sıkı dostlukların tohumlarını attığınız yoldur. Bireysel kararlarımı beraberce uyguladığım arkadaşlarımın çoğu ilk tercihlerinde gelecekten umut duyarak okuyorlar. Sizleri de bu şekilde görmekten mutluluk duyacağım. Geri dönüşü olmayan bu yolda hepinize başarılar diliyorum. Banu Kabakulak
|