Yeni kurulan Türkiye Cumhuriyetinin önemli sorunlarından biri de eğitimdi. Çağdaş eğitimin önemini iyi bilen Mustafa Kemal, daha milli mücadele yıllarında bile Maarif kongresi ve Heyeti İlmiye adı altında bilim kurullarını toplamıştı. 1920 yılında da bir konuşmasında eğitim; ulus olmanın, bayındır bir vatan kurmanın temel şartıdır diyerek eğitimin önemini vurgulamış ve hedeflediği ulusal, demokratik ,laik eğitim sistemiyle düşüncesi ve vicdanı hür nesillerden oluşan çağdaş bir ulus yaratmanın peşinde olmuştur.
Bu amaçla da 3 mart 1924 de Tevhid-i Tedrisat (eğitim ve öğretim yasası) kanununu çıkarmıştır. Osmanlı imparatorluğunun eğitim durumuna bakarak bu yasanın niçin gerekli olduğunu daha iyi görebiliriz. 18.yüzyıla gelindiğinde ülkede medreselerle beraber iptidai (ilkokul) rüştiye (ortaokul) idadi (lise) 1863de de Darülfünün (üniversite) ve de azınlık okulları mevcuttu. Özellikle azınlık okulları üzerinde yeterli ulusal denetim kurulamamış bu okullar da misyonerlik faaliyetleri de yürütülüyordu. Bu yüzden 3 mart 1924 de çıkarılan eğitim ve öğretimin birleştirilmesi yasası büyük bir kültür hamlesidir. Eğitimin birleştirilmesiyle özellikle eğitimde görülen ikiliğe (medrese -mektep) son verilmiştir. Ayrıca insanımızın çağdaş bilgi ve becerilerle donatılması sağlanmış kültürel çatışmaya son verilerek modern insan gücünün yetiştirilmesine başlanmıştır. Tevhid-i Tedrisat yasası ülkemizde eğitim-öğretim düzeyinin yükseltilmesini amaçlamıştır.Yalnız bu yasayı uygulayan Atatürk'ün, Milli Eğitim Bakanı Mustafa Necati'yi ve eğitimimize çok önemli yapı taşları koyan Milli Eğitim Bakanı Hasan Ali Yücel ide saygıyla anmak gerekmektedir
