BİLİM İNSANLARI

 

 

M.Ö. 400

 

Demokritos

Maddeyi oluşturan temel parçacıklara atom adını vermiştir.

 

M.Ö. 384 - 322

 

Aristo

Bütün maddelerin su, hava, toprak, ateş olmak üzere dört öğeden meydana geldiğini söylemiştir.

 

1609

 

Van Helmont

Deneylerinde teraziyi kullanarak, kimyasal çalışmalara nicel özellik kazandırmıştır.

 

1625

 

Glauber

Yemek tuzunu H2SO4 ile parçalayarak HCl ve Na2SO4 elde etmiştir.

 

1643

 

Toriçelli

Barometreyi bularak açık hava basıncını ölçmüştür.

 

1662

 

Robert Boyle

Gazlarda basınç-hacim ilişkisini açıklamıştır.

 

1752

 

Benjamin Franklin

Elektrik yüklerindeki artı ve eksi uçları keşfetmiş ve elektriğin korunumu ilkesini ortaya atmıştır.

 

1784

 

Cavendish

Suyun element değil, bileşik olduğunu kanıtlamıştır.

 

1787

 

Charles

Gazlarda hacim-sıcaklık ilişkisini açıklamıştır.

 

1789

 

Lavoisier

Kütlenin korunumu kanununu bulmuştur.

 

1799

 

Joseph Proust

Sabit oranlar kanununu bulmuştur.

 

1803

 

John Dalton

Katlı oranlar kanununu bulmuştur.

 

1803

 

Dalton

İlk atom modelini sunmuştur.

 

1805

 

Thomas Young

Işığın dalga özelliğini kanıtlamak için çift yarık deneyini gerçekleştirmiştir.

 

1808

 

Gay-Lussac

Hacim oranları kanununu bulmuştur.

 

1808

 

Humphry Davy

Bileşikleri ayrıştırmak için elektrik akımını kullanarak K, Na, Ca, Sr ve Ba elementlerini keşfetmiştir.

 

1811

 

Amadeo Avogadro

Avogadro hipotezini bulmuştur.

 

1814

 

Berzelius

İlk defa elementlerin baş harflerini ya da ilk iki harfini sembol olarak kullanmıştır. Organik kelimesini ilk kullanan kimyacıdır.

 

1826

 

Johann Wolfgang Döbereiner

Benzer kimyasal özelliklere sahip elementleri üçlü gruplar şeklinde sıralamıştır.

(Triadlar Kuralı)

 

1827

 

Robert Brown

Gaz moleküllerinin göstermiş olduğu doğrusal ve zigzaglı hareketler üzerine çalışmalar yapmıştır.

 

1828

 

Wöhler

Organik bir madde olan üreyi ilk kez laboratuarda sentezleyerek, organik bileşiklerin yalnızca canlı organizmalar tarafından sentezlenmeyeceğini kanıtlamış ve organik kimyanın öncüsü olmuştur.

 

1829

 

Thomas Graham

Gazların yayılma hızlarının, mol kütlelerinin kareköküyle ters orantılı olduğunu bulmuştur.(Graham’ın Difüzyon Kanunu)

 

1830

 

Faraday

Elektrolizin iki temel kanununun formüllerini bulmuştur.

 

1840

 

Germain Henri Hess

Tepkime ısılarının toplanabilirliği kanununu (Hess Kanunu) bulmuştur.

1864

John Newlands

Bilinen elementleri atom kütlelerine göre sıralamıştır. Her sekiz elementin benzer özelliklere sahip olduğunun farkına varmıştır. ( Oktav Kanunu)

 

1869

 

Lothar Meyer

Bilinen elementleri atom kütlelerine göre sıralamıştır.

 

1869

 

Mendelyev

Elementleri artan atom kütlelerine göre ve özellikleri birbirine benzeyenleri alt alta gelecek şekilde sıralayarak periyodik tabloyu oluşturmuştur.

 

1870

 

William Crooks

Elektronların ( katot ışınları) varlığına dair ilk kanıtları bulmuştur.

 

1871

 

Boltzman

Gazların kinetik teorisine ve hız dağılımına ait çalışmalar yapmıştır.

 

1873

 

James Clerk Maxwell

Elektromagnetizma teorisini geliştirmiştir. Işığın da bir elektromagnetik dalga olduğunu belirterek; elektrik, manyetizma ve optiği tek bir temele oturtmuştur.

 

1873

 

Van der Waals

Moleküller arası çekim kuvvetleri ile ilgili çalışmalar yapmıştır. (Van der Waals bağları)

 

1884

 

Le Chatelier

Denge durumunun değişmesi hakkındaki Le Chatelier ilkesi ortaya atılmıştır.

 

1886

 

Eugen Goldstei

Pozitif yüklü ışınları (kanal ışınları) araştırmıştır.

 

1891

 

George Johnstone Stoney

Atomlarda elektrik yüklü birimlerin bulunduğunu öne sürmüştür. Bunlara elektron adını verilmesini önermiştir.

 

1896

 

Henri Becquerel

Uranyum tuzlarında radyoaktivite olayını bulmuştur.

 

1897

 

Thomson

Elektronun yükünün kütlesine oranını ölçmüştür. Üzümlü kek modeli olarak adlandırılan atom modelini geliştirmiştir.

 

1898

 

Marie Curie

Polonyum ve Radyum elementlerini bularak, radyoaktivite konusunu bilim tarihine geçiren ilk kimyacıdır.

 

1900

 

Max Planck

Işıma enerjisinin parçacık özelliği için, kuantum kuramını önermiştir. Elektromanyetik radyasyon şeklinde yayılabilen, enerjinin en küçük birimine kuantum adını vermiştir.

 

1905

 

Albert Einstein

Işımayı oluşturduğu ve ışık hızıyla hareket ettiği kabul edilen kuantumları, foton olarak isimlendirmiştir. Kuantum teorisinin bulunmasına yardım etmiştir.

 

1908

 

Millikan

Elektronun yükünü ölçmüştür.

 

1911

 

Rutherford

Çekirdekli atom modelini geliştirmiştir.

 

1913

 

Niels Bohr

Bohr atom modelini yayınlamıştır.

 

1913

 

Moseley

Atomların çekirdek yüklerini bulmuş ve elementleri periyodik cetvele atom numaralarına göre yerleştirilmiştir.

 

1923

 

Louis de Broglie

Işığın dalga ve tanecik teorisini birleştirerek bugünkü dalga mekaniğinin temelini oluşturmuştur. Elektronların dalga özelliğini bulmuştur.

 

1923

 

Wolfgang Pauli

Elektronların orbitallere yerleşmesiyle ilgili kuralları belirlemiştir.

 

1923

 

Gilbert N. Lewis

Lewis asit-baz tanımını yapmıştır. Lewis tanımına göre elektron çifti alan madde asit, elektron çifti veren madde ise bazdır.

 

1926

 

Schrödinger

Kendi adıyla anılan dalga mekaniği teoremini ortaya atmıştır.

 

1927

 

Heisenberg

Atom içinde elektronların yer ve hareketlerinin belirlenmesinin imkansız olduğunu, sadece bulunma ihtimallerinin yüksek olduğu orbitallerden bahsetmiştir.

 

1928

 

Paul Dirac

Elektronların çekirdek çevresindeki dönme hareketi dışında, kendi eksenleri etrafında da döndükleri varsayımını ortaya atmıştır. (spin)

 

1928

 

Fritz London

İndüklenmiş dipol-dipol kuvvetlerini açıklamıştır.

 

1932

 

Chadwick

Çekirdekte nötronların bulunduğunu belirtmiştir.

Elvan Yakasız - Bilim Dershanesi Kimya Öğretmeni – 24.12.2010