Geçen gün yaşadığım ve kendimce ilginç bulduğum bir olayı sizinle paylaşmak istiyorum. Liseyi bitirmiş şu anda    üniversiteye  hazırlanan    gruptaki    bir    öğrencim    yanıma    geldi    ve alçak bir   sesle “ Öğretmenim mektup zarfımın üzerini dolduramıyorum. Nereye ne yazılacağını hatırlamıyorum. Bana yardımcı olur musunuz ? “ dedi. Mektuplarla büyüyen biri olarak bu durum beni şaşırttı. Mektubun bir iletişim aracı ve edebi bir tür olarak hayatımızdan çıktığını bir kez daha anladım.

            Edebiyatımızda mektubun önemli bir geçmişi vardır.

                        Fuzuli →  Siyasetname

                        Cahit Sıtkı Tarancı → Ziya’ya Mektuplar

                        Ahmet Mithat – Muallim Naci → Muhaberat ve Muhaverat

                        Abdülhak Hamit Tahran → Mektuplar

                        Ahmet Hamdi Tampınar → Mektuplar

                        Nurullah Ataç → Okuruma Mektuplar

            mektup türüne bazı örnekler.

            Ayrıca mektup biçiminde yazılmış başka türde eserler de vardır.

                        Halide Edip Adıvar → Handan ( roman )

                        Reşat Nuri Güntekin → Bir Kadın Düşmanı ( roman )

                        Cenap Şehabettin → Hac Yolunda ( gezi )

                        Anadolu’da Tanin ( röportaj )

Günümüzde mektubun yerini mailler ve cep telefonu mesajları aldı. Mektuba göre son derece yüzeysel ve tatsız tuzsuzlar. Teknoloji getirileri yanında hayatımızdaki birçok güzelliği yok ediyor.

 Mektup gibi…